Laitero

Ikaw ba ay mahilig manlait ng kapwa?
Wala ka na bang ibang makita kundi kapintasan sa ibang tao?
Mahilig din bang manlait ang mga magulang mo? Ang mga kamag-anak mo?

Laitero - Tawag sa taong mahilig manlait ng ibang tao.
Lait – To mock, ridicule, make fun of, but wait there’s more!

Nung bata pa kami lagi akong tinatamad pumunta sa mga family reunion. Oo, masaya at maraming pagkain pero kapag naiisip ko pa lang yung ibang mga kamag-anak kong mahilig manlait kahit kailan hindi talaga ako ginanahang pumunta doon.

Pango, negra, ulikba, pandak, mukhang katulong, etc.

Lahat na yata ng klaseng panlalait narinig ko sa kanila. Isama na ang panlalait sa aming relihiyon at kahirapan sa buhay, talagang hindi ko maintindihan ang nanay ko bakit nagpupumilit pa siyang sumama kami doon.

Pero habang lumalaki kami (ay hindi pala ako lumaki), nagbabago rin ang aming mga itsura. So akala ko magbabago na rin sila di ba? Isang beses sabi ng isang tito ko: “Aba gumaganda rin pala ang mga mukhang katulong!” Bakit may mga ganitong klaseng taong nabubuhay ano? Haha joke.

So dahil sa sitwasyong ito, nag-artista ako, este, pinagbuti ko ang pag-aaral ko at hanggang ngayon ay pilit na gumagawa ng paraan para maka-angat ng kahit paano sa buhay. Hindi naman kami yumaman pa at wala pa rin namang happy ending ang istoryang ito dahil sigurado ako mas marami pa silang kapintasang masasabi ngayon sa aming pamilya. Pero gusto kong i-share ang cute na poem na ito. ^_^

A PIGGY TALE
By Jacqueline Henley

This is the story
Of Penny the Pig,
Who would do her chores daily
And never renege.
She cleaned her sty proudly
With brushes and pail
And groomed herself neatly
From head down to tail.
She watered the flowers
That grew by her door,
And when she was finished,
She planted some more.
She polished the handle
And bolt on the gate.
She scrubbed out the trough
Till the day became late.
All of the other pigs
Laughed and poked fun.
A pig cleaning her sty—
It just wasn’t done!
For everyone knows
That pigs like to be grubby,
To sleep in the mud
And eat till they’re tubby.
But Penny was clever,
Not just being prim.
She found that the work
Kept her figure quite trim.
So when, once a month,
The farmer came by
To check on the pigs
And look in each sty,
He’d walk right past Penny
And, “Tut!”—just say that—
Then look in the next sty
For a pig that was fat.
So, though she was mocked,
Penny knew she was safe
In her neat, tidy sty,
Staying as thin as a waif.
And at length, those who mocked her
Hung sadly in shops,
For their fat, lazy bodies
Became bacon and chops.

O di ba ang saya? Kinakatay ang mga mahilig manlait! Hahahahaa..

Alam naman natin lahat ang ending ng ganitong istorya di ba? Parang yung mga nanlait kay Noah habang gumagawa ang pamilya niya ng barko. Parang yung mga kapatid ni Joseph na binenta siya bilang alipin. Isama pa yung mga taong pinagtawanan ang mga propeta nung unang panahon at lahat ng mga taong pinagtawanan ang mga imbentor ng siyensya.

Tigilan ang panlalait. Itikom ang bibig at lalong-lalo ng burahin sa isipan ang mga masasamang sasabihin sa ating kapwa. Hindi ako perpektong tao para magsabi ng ganito pero alam ko na kung ang karamihan sa atin ay mag-uumpisang linisan ang ating kaisipan, magiging mas mapayapa siguro ang mundo.

Try mo to:

Kapag meron kang naisip na kapintasan sa iyong kapwa, sabihin mo sa isipan mo “ERASE, ERASE, ERASE!” At para mag-level up ka, bigla mong isipin yung mga bagay na mabuti tungkol sa kanya.

Example:

“Ang taba naman nito.”

“Oh no! ERASE, ERASE, ERASE!”

“Aayy, ang ganda pala ng eyes niya. Ang cute-cute pala ng ilong niya! Carry nya ang katawan nya ha? In fairness!”

O di ba? Happy? Try mo. Hindi masakit.

Advertisement